Για να δούμε τί λεν στο Harvard σήμερα για κάποια απλά πράγματα που εμείς τα δυσκολεύουμε και θέλουμε να τα κάνουμε περίπλοκα - προφανώς γιατί δεν τα καταλαβαίνουμε!
Alexandra Samuel is CEO of Social Signal, a social media agency. She helps companies and organizations increase revenue, build brand and strengthen team relationships by creating compelling online communities and social web presences. She holds a Ph.D. from Harvard University.
Online community and social media are hot areas for business these days, as companies recognize the Internet's potential to deepen customer relationships, share knowledge and strengthen teams. In the nonprofit sector, relationships have always been the key currency: the relationships with the members, donors and supporters that NGOs depend on for volunteer labor, financial support and advocacy muscle.
Because nonprofits are so deeply invested in the relationship business, and because they often have not just a notional but a structural accountability to their members, many NGOs were early adopters of online community tools. NGO-run online communities and social media presences offered nonprofits a new way of stoking and harnessing their members' loyalty and passion; and in their many successes, businesses can find key lessons for using social media to enhance customer relationships, too:
1. Engage your audience by speaking to their core concerns.
Social media marketing campaigns often rely on humor, gimmicks or sex appeal to hook participants. But the best way to your audience's heart is to speak to what they care about most. In the case of the March of Dimes, members care about their kids: specifically, the premature or disabled babies that the organization aims to assist. Social media offered a new way to do just that: Share Your Story launched in 2004 as a site for parents to blog about their infants' daily struggles. Those blogs not only offered a way for parents to connect and support one another, but also told the story of the March of Dimes' mission in a personal and compelling way. What do your customers care about most, and how can you speak to those concerns?
2. Put your audience in the driver's seat.
In 2008, the Brooklyn Museum turned the idea of an art exhibit on its head. Instead of telling audiences what to look at, they asked: the Click! exhibit invited artists to submit photos of the "Changing Faces of Brooklyn" and used an online system to let the community curate the exhibit by choosing what to include. More than 3,000 community members submitted a total of over 400,000 evaluations. The result was an exhibit with greater levels of public interest, and one that was arguably more reflective of the community's self-perception. How can you engage your customers' interest by letting them drive decision-making online?
3. Offer a mix of tangible and social benefits.
The AARP's online community is primarily a way for over-50s to connect and socialize online. But community members also get online photo and video storage — great for those who want to swap pictures of the grandchildren. A more common approach is to run contests with modest prizes, to induce community members to upload stories and pictures; the American Humane Society scored a home run with its "LOLSeals" contest, which asked members to make their own funny seal photos (inspired by LOLcats) and awarded a gift basket to the author of the top photo. Offer a social experience that has intrinsic value by helping people connect, learn or laugh; then nudge people into joining or participating by giving them something concrete like a prize or premium service. How can you help your customers connect with one another — and what tangible benefits can you offer that will encourage their participation?
4. Embrace emergent value propositions
KaBOOM! is a nonprofit that started in 1995 with the goal of building playgrounds in underserved areas, so that every kid would have access to outdoor space. By 1999, the organization was building 50 playgrounds a year — but soon realized it could help build even more by supporting communities in planning playgrounds and raising money themselves. They created a KaBOOM! Toolkit that is now available online. Community members can trade advice online, supporting each other instead of relying exclusively on KaBOOM! staff. The organization also has a user-driven PlaySpace Finder that maps playgrounds across the US. The online toolkit and playspace finder have extended KaBOOM's reach and impact; instead of relying entirely on staff and funders, KaBOOM! uses online community tools to engage volunteers in mapping and developing playspaces nationwide. How can you extend or transform your value proposition by engaging your customers in value creation?
5. Innovate within the bounds of your core mission.
The Mid-Atlantic Great Dane Rescue League does what its name suggests: finds homes for abandoned Great Danes. And now they do it via Twitter: tweeting descriptions and photos of dogs that become available for adoption. It's a great example of how social media can not only promote your core mission, but actually deliver on it. What value or services do you offer that could be delivered through a social network or online community?
Non-profits came early to the social media party, thanks to their experience as member-driven organizations. But businesses are succeeding with social media by following the same principles: the principles of community participation, mission-driven activity, and online value creation. Adopt these principles in your own social media activities, and you can profit from the lessons of non-profit innovators.
Follow Alex on twitter: http://www.twitter.com/awsamuel
23 October 2009
03 October 2009
Five Biggest Mistakes That Entrepreneurs Make
Jerry Kaplan, serial entrepreneur, executive, technical innovator, and author, elaborates on the five biggest mistakes that entrepreneurs make:
1) Having unclear goals and an unclear mission
2) Trying to prove that they are smart
3) Greed - doing it for money.
4) Hiring people that they like rather than people that they need.
5) Not knowing when to let go.
@The Stanford Technology Ventures Program (STVP) Entrepreneurship Corner
1) Having unclear goals and an unclear mission
2) Trying to prove that they are smart
3) Greed - doing it for money.
4) Hiring people that they like rather than people that they need.
5) Not knowing when to let go.
@The Stanford Technology Ventures Program (STVP) Entrepreneurship Corner
02 October 2009
The New Volunteer Management
Nonprofits rely heavily on volunteers, but most CEOs do a poor job of managing them. As a result, more than one-third of those who volunteer one year do not donate their time the next year—at any nonprofit. That adds up to an estimated $38 billion in lost labor. To remedy this situation, nonprofit leaders must develop a more strategic approach to managing this overlooked and undervalued talent pool. The good news is that new waves of retiring baby boomers and energetic young people are ready to fill the gap.
Volunteers can do much more than stuff envelopes.
A few nonprofits have grasped this concept and are taking what we call a talent management approach—investing in the infrastructure to recruit, develop, place, recognize, and retain volunteer talent.
CAPITALIZING ON VOLUNTEER TALENT
To capitalize on the opportunity presented by volunteer talent, nonprofit leaders need to expand their vision of volunteering, integrate volunteers into their strategic planning, and reinvent the way that their organizations support and manage volunteer talent.
If nonprofit leaders want highly skilled volunteers to come and stay, they need to expand their vision of volunteering by creating an experience that is meaningful for the volunteer, develops skills, demonstrates impact, and taps into volunteers’ abilities and interests. More people need to understand that people will make time to volunteer if they are stimulated and engaged. People do not volunteer because nonprofits do not provide them with volunteer opportunities that interest them enough to pull them away from their television sets.
Rethinking Work Roles.
To create compelling opportunities for volunteers, a nonprofit’s management team should begin by evaluating the degree to which important roles could be performed by volunteers. Some organizations are elevating the roles of volunteers and blurring the distinctions between paid and nonpaid staff .
Assigning Appropriate Tasks.
Nonprofits must assign volunteers jobs that make the most of their skills and talents. For example, marketing experts from the consulting firm Deloitte & Touche were preparing for a traditional volunteer project—taking stock of donated inventory at a thrift store operated by Catholic Charities USA. But the Deloitte workers saw ways the thrift store could employ new merchandising techniques and offered pro bono consulting services to help make the changes. The changes the Deloitte volunteers suggested produced strong results: Average monthly revenue at the store rose 20 percent. Not only do nonprofits get more value from using highly skilled volunteers to perform highly skilled functions, but these volunteers are also more likely to offer their services again.
Creating Bonding Experiences.
One of the best ways that nonprofits can engage volunteers is to create experiences that develop strong attachments between the volunteer and the organization. The March of Dimes, for example, is constantly thinking about how to channel the interest of a onetime volunteer into a more sustained commitment. A volunteer might walk in the March for Babies two years in a row and then drop out. That person has not necessarily lost her passion for helping babies, she just needs a new challenge and more opportunities to stay involved. To keep her engaged, the March of Dimes might ask her to speak with groups of expectant moms on the importance of folic acid and prenatal checkups. That could lead to her managing a local fundraising event or recruiting corporate sponsors. The March of Dimes has found that by increasing responsibility, tailoring assignments to volunteer interests, and providing training and in-person networking opportunities, they are able to hang on to more volunteers.
Supporting and Training Volunteers.
Nonprofits also need to support their volunteers. The American Cancer Society, for example, respects and cares for volunteers in the same manner that the organization cares for its own staff . Their chief talent officer ensures that staff and volunteers participate together in orientation and training classes and work together on important projects such as creating curriculum, delivering quality of life programs to cancer patients and their families, and serving as community health liaisons. The American Cancer Society also expects its staff to recruit and work with community volunteers, and it enforces this through performance reviews that measure volunteer engagement.
Using New Technology.
New technologies allow nonprofits to communicate with volunteers inexpensively and to build social networks that connect volunteers with one another and with the nonprofit. Organizations like VolunteerMatch and Zazengo have developed technology that makes it easy for volunteers to find opportunities based on their needs, interests, and skills. With this technology, volunteers no longer need to go to a Web site to search for opportunities; the right ones come to them. Technology also allows people to volunteer without having to leave their homes. One of our colleagues, for example, develops and maintains Web sites pro bono without leaving her home.
Developing Strategic Plans.
To make effective use of volunteer talent, nonprofit leaders must integrate volunteers into their strategic plans. In 2007, the leaders of 11 major nonprofit organizations and the authors of this article met to discuss ways to engage volunteers and laid out the ingredients for this process. Nonprofit participants such as Goodwill Industries, United Way of America, and Big Brothers Big Sisters of America zeroed in on strategic planning as the most critical and neglected step in managing volunteers. By treating volunteers as the valuable resource they are, nonprofits get more challenging work done, reap the benefit of more volunteer hours, and incur fewer costs associated with having to replace lost volunteers each year.
ATTRACTING A NEW WAVE OF VOLUNTEER TALENT
Even with the best planning and management, nonprofits will always need to recruit new volunteers to support new or expanded programs and to replace those volunteers who inevitably stop coming. The most promising places for nonprofits to recruit new volunteer talent are among retired baby boomers, young people (millennials), businesses, and religious organizations.
A new wave of volunteer talent is building. Some nonprofit leaders will take advantage of this opportunity and exponentially grow their impact; the rest will be left behind trying to make do the old way.
Volunteers can do much more than stuff envelopes.
A few nonprofits have grasped this concept and are taking what we call a talent management approach—investing in the infrastructure to recruit, develop, place, recognize, and retain volunteer talent.
CAPITALIZING ON VOLUNTEER TALENT
To capitalize on the opportunity presented by volunteer talent, nonprofit leaders need to expand their vision of volunteering, integrate volunteers into their strategic planning, and reinvent the way that their organizations support and manage volunteer talent.
If nonprofit leaders want highly skilled volunteers to come and stay, they need to expand their vision of volunteering by creating an experience that is meaningful for the volunteer, develops skills, demonstrates impact, and taps into volunteers’ abilities and interests. More people need to understand that people will make time to volunteer if they are stimulated and engaged. People do not volunteer because nonprofits do not provide them with volunteer opportunities that interest them enough to pull them away from their television sets.
Rethinking Work Roles.
To create compelling opportunities for volunteers, a nonprofit’s management team should begin by evaluating the degree to which important roles could be performed by volunteers. Some organizations are elevating the roles of volunteers and blurring the distinctions between paid and nonpaid staff .
Assigning Appropriate Tasks.
Nonprofits must assign volunteers jobs that make the most of their skills and talents. For example, marketing experts from the consulting firm Deloitte & Touche were preparing for a traditional volunteer project—taking stock of donated inventory at a thrift store operated by Catholic Charities USA. But the Deloitte workers saw ways the thrift store could employ new merchandising techniques and offered pro bono consulting services to help make the changes. The changes the Deloitte volunteers suggested produced strong results: Average monthly revenue at the store rose 20 percent. Not only do nonprofits get more value from using highly skilled volunteers to perform highly skilled functions, but these volunteers are also more likely to offer their services again.
Creating Bonding Experiences.
One of the best ways that nonprofits can engage volunteers is to create experiences that develop strong attachments between the volunteer and the organization. The March of Dimes, for example, is constantly thinking about how to channel the interest of a onetime volunteer into a more sustained commitment. A volunteer might walk in the March for Babies two years in a row and then drop out. That person has not necessarily lost her passion for helping babies, she just needs a new challenge and more opportunities to stay involved. To keep her engaged, the March of Dimes might ask her to speak with groups of expectant moms on the importance of folic acid and prenatal checkups. That could lead to her managing a local fundraising event or recruiting corporate sponsors. The March of Dimes has found that by increasing responsibility, tailoring assignments to volunteer interests, and providing training and in-person networking opportunities, they are able to hang on to more volunteers.
Supporting and Training Volunteers.
Nonprofits also need to support their volunteers. The American Cancer Society, for example, respects and cares for volunteers in the same manner that the organization cares for its own staff . Their chief talent officer ensures that staff and volunteers participate together in orientation and training classes and work together on important projects such as creating curriculum, delivering quality of life programs to cancer patients and their families, and serving as community health liaisons. The American Cancer Society also expects its staff to recruit and work with community volunteers, and it enforces this through performance reviews that measure volunteer engagement.
Using New Technology.
New technologies allow nonprofits to communicate with volunteers inexpensively and to build social networks that connect volunteers with one another and with the nonprofit. Organizations like VolunteerMatch and Zazengo have developed technology that makes it easy for volunteers to find opportunities based on their needs, interests, and skills. With this technology, volunteers no longer need to go to a Web site to search for opportunities; the right ones come to them. Technology also allows people to volunteer without having to leave their homes. One of our colleagues, for example, develops and maintains Web sites pro bono without leaving her home.
Developing Strategic Plans.
To make effective use of volunteer talent, nonprofit leaders must integrate volunteers into their strategic plans. In 2007, the leaders of 11 major nonprofit organizations and the authors of this article met to discuss ways to engage volunteers and laid out the ingredients for this process. Nonprofit participants such as Goodwill Industries, United Way of America, and Big Brothers Big Sisters of America zeroed in on strategic planning as the most critical and neglected step in managing volunteers. By treating volunteers as the valuable resource they are, nonprofits get more challenging work done, reap the benefit of more volunteer hours, and incur fewer costs associated with having to replace lost volunteers each year.
ATTRACTING A NEW WAVE OF VOLUNTEER TALENT
Even with the best planning and management, nonprofits will always need to recruit new volunteers to support new or expanded programs and to replace those volunteers who inevitably stop coming. The most promising places for nonprofits to recruit new volunteer talent are among retired baby boomers, young people (millennials), businesses, and religious organizations.
A new wave of volunteer talent is building. Some nonprofit leaders will take advantage of this opportunity and exponentially grow their impact; the rest will be left behind trying to make do the old way.
30 September 2009
detour@αρχαια ολυμπια : DESTINATION MARKETING PROJECT, Part I
Περισσότερες πληροφορίες για τη δουλειά που κάνουμε στην Ολυμπία στο www.detour.gr
detour @αρχαια ολυμπια
View more presentations from Themis Papadimopoulos.
29 September 2009
Επιτυχία ή ευτυχία;
Ο Raymond Cattell, ένας από τους πρωτοπόρους μελετητές της προσωπικότητας, ανέπτυξε μια θεωρία περί Ηγετικού Δυναμικού το 1954. Η θεωρία αυτή χρησιμοποιείται σήμερα για τον καθορισμό των γνωρισμάτων που διακρίνουν έναν ικανό ηγέτη.
Τα βασικά γνωρίσματα ενός ικανού ηγέτη περιλαμβάνουν τα εξής:
Συναισθηματική σταθερότητα. Οι ικανοί ηγέτες πρέπει να υπομένουν το άγχος και την απογοήτευση. Γενικά, πρέπει να είναι ισορροπημένοι και ψυχολογικά ώριμοι σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν οτιδήποτε προκύψει.
Κυριαρχία. Οι ηγέτες είναι συχνά ανταγωνιστικοί και αποφασιστικοί και απολαμβάνουν τις προκλήσεις που τους φέρνουν αντιμέτωπους με εμπόδια τα οποία πρέπει να υπερβούν. Γενικά, είναι αυταρχικοί στον τρόπο σκέψης τους και τη συμπεριφορά τους προς τους άλλους.
Ενθουσιασμός. Οι ηγέτες είναι συνήθως δραστήριοι, εκφραστικοί και δυναμικοί. Είναι συχνά πολύ αισιόδοξοι και δεκτικοί στις αλλαγές. Γενικά, βρίσκονται σε εγρήγορση, κινούνται με ταχύτητα και τείνουν να μην έχουν αναστολές.
Ευσυνειδησία. Οι ηγέτες διακατέχονται συχνά από μια αίσθηση καθήκοντος και τείνουν να ‘ναι πολύ απαιτητικοί από τον εαυτό τους. Συνήθως, έχουν πολύ υψηλά πρότυπα και νιώθουν την εσωτερική ανάγκη να προσπαθήσουν όσο μπορούν. Επίσης, επιζητάνε την τάξη και την οργάνωση και τείνουν να ‘ναι πολύ αυτοπειθαρχημένοι.
Κοινωνική τόλμη. Οι ηγέτες τείνουν να είναι αυθόρμητα ριψοκίνδυνοι. Είναι συχνά κοινωνικά θρασείς και αδιάφοροι. Παρ’ όλ’ αυτά, ανταποκρίνονται συνήθως στις ανάγκες των άλλων και τείνουν να αναπτύσσουν μεγάλες συναισθηματικές αντοχές.
Πειθαρχημένη σκέψη. Οι ικανοί ηγέτες είναι πρακτικοί, λογικοί και «εστιασμένοι». Τείνουν να μην παρασύρονται σε συναισθηματικές δεσμεύσεις και δέχονται εύκολα την κριτική. Αντέχουν τις κακουχίες και γενικά, είναι πολύ ισορροπημένοι.
Αυτοεπιβεβαίωση. Η αυτοπεποίθηση και η ευελιξία είναι κοινά χαρακτηριστικά των ηγετών. Οι ηγέτες σπάνια έχουν τύψεις και τείνουν να μη νοιάζονται καθόλου ή να νοιάζονται ελάχιστα για την αποδοχή των άλλων. Είναι σε γενικά πλαίσια σίγουροι για τον εαυτό τους, δεν έχουν ενοχές και δεν επηρεάζονται από προηγούμενα σφάλματα ή αποτυχίες τους.
Ορμητικότητα. Οι ηγέτες είναι συγκρατημένοι και πολύ ακριβείς στις κοινωνικές συναναστροφές τους. Σε γενικά πλαίσια, διαφυλάσσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την αξιοπιστία και την υπόληψή τους και, συνεπώς, τείνουν να είναι κοινωνικά συνειδητοποιημένοι και συνετοί, προνοητικοί και επιδεικνύουν μεγάλη προσοχή κατά τη λήψη αποφάσεων ή τον καθορισμό συγκεκριμένων ενεργειών.
Εγώ από την άλλη, δεν θα περιόριζα αυτά τα γνωρίσματα ως χαρακτηριστικά των ηγετών και μόνο, αλλά θα τολμούσα να πώ πως τα γνωρίσματα αυτά χαρακτηρίζουν τους ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, γενικότερα.
Προφανώς και ο ευτυχισμένος άνθρωπος είναι ΚΑΙ επιτυχημένος. Η ευτυχία είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιτυχία και όχι το αντίστροφο που προσπάθησαν χρόνια να μας πλασάρουν οι τεχνοκράτες αποτυχημένοι σε κάθε επίπεδο και από κάθε πόστο.
Το μότο "θέλω να πετύχω ανεξαρτήτως του προσωπικού κόστους" έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει παταγωδώς (να ξέρατε πόσα golden boys τώρα χαλούν την αποζημίωση της απόλυσης σε ψυχιάτρους και Zanax!).
Κι όμως, στο μότο αυτό στηρίχθηκε η φιλοσοφία αρκετών γενιών, που στην αναζήτηση του εύκολου τρόπου και πλουτισμού, γαλουχήθηκαν με τις αξίες:
Και τότε ο βασιλιάς έμεινε γυμνός μαζί με την αλήθεια:
ΜΟΝΟ Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ! ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ, ΤΙ ΘΕΛΩ, ΚΥΡΙΩΣ ΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΞΕΡΩ!
Μόνο όταν γνωρίζω αυτά είμαι ευτυχισμένος! άρα αναγκαστικά και επιτυχημένος!!!
Άντε τα πήρα τώρα με την ηττοπάθεια πολλών, με την πιπίλα πως εγώ αξίζω αλλά το σύστημα δεν με ευνοεί και δεν πάω μπροστά, που θεωρούν οτι αν κάποιος προοδεύει πρέπει απαραίτητα να έχει μέσο (αν μάλιστα αυτός ο κάποιος είναι γυναίκα τότε τη λεν και επιεικώς εύκολη)!
Ε, όχι κύριοι μην φορτώνετε αλλού τις αποτυχίες σας και την ανεπάρκειά σας...Απλά δεχθείτε το...είστε δυστυχισμένοι άνθρωποι....γιατί;...γιατί δεν αντέχετε να είστε ευτυχισμένοι! Δεν θέλετε να έχετε τα γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν τους ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους! Τόσο απλά! Καληνύχτα!
Τα βασικά γνωρίσματα ενός ικανού ηγέτη περιλαμβάνουν τα εξής:
Συναισθηματική σταθερότητα. Οι ικανοί ηγέτες πρέπει να υπομένουν το άγχος και την απογοήτευση. Γενικά, πρέπει να είναι ισορροπημένοι και ψυχολογικά ώριμοι σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν οτιδήποτε προκύψει.
Κυριαρχία. Οι ηγέτες είναι συχνά ανταγωνιστικοί και αποφασιστικοί και απολαμβάνουν τις προκλήσεις που τους φέρνουν αντιμέτωπους με εμπόδια τα οποία πρέπει να υπερβούν. Γενικά, είναι αυταρχικοί στον τρόπο σκέψης τους και τη συμπεριφορά τους προς τους άλλους.
Ενθουσιασμός. Οι ηγέτες είναι συνήθως δραστήριοι, εκφραστικοί και δυναμικοί. Είναι συχνά πολύ αισιόδοξοι και δεκτικοί στις αλλαγές. Γενικά, βρίσκονται σε εγρήγορση, κινούνται με ταχύτητα και τείνουν να μην έχουν αναστολές.
Ευσυνειδησία. Οι ηγέτες διακατέχονται συχνά από μια αίσθηση καθήκοντος και τείνουν να ‘ναι πολύ απαιτητικοί από τον εαυτό τους. Συνήθως, έχουν πολύ υψηλά πρότυπα και νιώθουν την εσωτερική ανάγκη να προσπαθήσουν όσο μπορούν. Επίσης, επιζητάνε την τάξη και την οργάνωση και τείνουν να ‘ναι πολύ αυτοπειθαρχημένοι.
Κοινωνική τόλμη. Οι ηγέτες τείνουν να είναι αυθόρμητα ριψοκίνδυνοι. Είναι συχνά κοινωνικά θρασείς και αδιάφοροι. Παρ’ όλ’ αυτά, ανταποκρίνονται συνήθως στις ανάγκες των άλλων και τείνουν να αναπτύσσουν μεγάλες συναισθηματικές αντοχές.
Πειθαρχημένη σκέψη. Οι ικανοί ηγέτες είναι πρακτικοί, λογικοί και «εστιασμένοι». Τείνουν να μην παρασύρονται σε συναισθηματικές δεσμεύσεις και δέχονται εύκολα την κριτική. Αντέχουν τις κακουχίες και γενικά, είναι πολύ ισορροπημένοι.
Αυτοεπιβεβαίωση. Η αυτοπεποίθηση και η ευελιξία είναι κοινά χαρακτηριστικά των ηγετών. Οι ηγέτες σπάνια έχουν τύψεις και τείνουν να μη νοιάζονται καθόλου ή να νοιάζονται ελάχιστα για την αποδοχή των άλλων. Είναι σε γενικά πλαίσια σίγουροι για τον εαυτό τους, δεν έχουν ενοχές και δεν επηρεάζονται από προηγούμενα σφάλματα ή αποτυχίες τους.
Ορμητικότητα. Οι ηγέτες είναι συγκρατημένοι και πολύ ακριβείς στις κοινωνικές συναναστροφές τους. Σε γενικά πλαίσια, διαφυλάσσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την αξιοπιστία και την υπόληψή τους και, συνεπώς, τείνουν να είναι κοινωνικά συνειδητοποιημένοι και συνετοί, προνοητικοί και επιδεικνύουν μεγάλη προσοχή κατά τη λήψη αποφάσεων ή τον καθορισμό συγκεκριμένων ενεργειών.
Εγώ από την άλλη, δεν θα περιόριζα αυτά τα γνωρίσματα ως χαρακτηριστικά των ηγετών και μόνο, αλλά θα τολμούσα να πώ πως τα γνωρίσματα αυτά χαρακτηρίζουν τους ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, γενικότερα.
Προφανώς και ο ευτυχισμένος άνθρωπος είναι ΚΑΙ επιτυχημένος. Η ευτυχία είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιτυχία και όχι το αντίστροφο που προσπάθησαν χρόνια να μας πλασάρουν οι τεχνοκράτες αποτυχημένοι σε κάθε επίπεδο και από κάθε πόστο.
Το μότο "θέλω να πετύχω ανεξαρτήτως του προσωπικού κόστους" έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει παταγωδώς (να ξέρατε πόσα golden boys τώρα χαλούν την αποζημίωση της απόλυσης σε ψυχιάτρους και Zanax!).
Κι όμως, στο μότο αυτό στηρίχθηκε η φιλοσοφία αρκετών γενιών, που στην αναζήτηση του εύκολου τρόπου και πλουτισμού, γαλουχήθηκαν με τις αξίες:
- ψάχνω την αύκολη λύση
- πιστεύω εις έναν Αγιο Μέσο
- δεν διαβάζω για να αποκτήσω γνώσεις και να πατώ γερά στα πόδια μου αλλά για να πάρω βαθμό μήπως και πάω για μεταπτυχιακό/ προσληφθώ/ κάνω το κομμάτι μου στον γείτονα
- και γενικότερα, όλες οι πράξεις μου γίνονται με γνώμονα την ευκολία και το ψεύτικο!
Και τότε ο βασιλιάς έμεινε γυμνός μαζί με την αλήθεια:
ΜΟΝΟ Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ! ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ, ΤΙ ΘΕΛΩ, ΚΥΡΙΩΣ ΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΞΕΡΩ!
Μόνο όταν γνωρίζω αυτά είμαι ευτυχισμένος! άρα αναγκαστικά και επιτυχημένος!!!
Άντε τα πήρα τώρα με την ηττοπάθεια πολλών, με την πιπίλα πως εγώ αξίζω αλλά το σύστημα δεν με ευνοεί και δεν πάω μπροστά, που θεωρούν οτι αν κάποιος προοδεύει πρέπει απαραίτητα να έχει μέσο (αν μάλιστα αυτός ο κάποιος είναι γυναίκα τότε τη λεν και επιεικώς εύκολη)!
Ε, όχι κύριοι μην φορτώνετε αλλού τις αποτυχίες σας και την ανεπάρκειά σας...Απλά δεχθείτε το...είστε δυστυχισμένοι άνθρωποι....γιατί;...γιατί δεν αντέχετε να είστε ευτυχισμένοι! Δεν θέλετε να έχετε τα γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν τους ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους! Τόσο απλά! Καληνύχτα!
24 August 2009
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή!
...Αύγουστος 2007....Αύγουστος 2009...Στο ίδιο έργο θεατές θα είμαστε τώρα και στα χρόνια που έρχονται.
Μόνο αν ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΜΥΑΛΑ
θα φτιάξουν τα πράγματα και θα σβήσουν οι φωτιές!
Οι μόνες φωτιές που πρέπει να βάλουμε είναι ΕΚΕΙ
Γιορτή
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
(απόσπασμα, Αγγελάκας)
Η έρημη χώρα
Ποιες ρίζες απλώνονται γρυπές, ποιοι κλώνοι δυναμώνουν
Μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Γιε του ανθρώπου,
Να πεις, ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
Μια στοίβα σπασμένες εικόνες, όπου χτυπάει ο ήλιος,
Και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο,
Ξι ο γρύλος ανακούφιση
Κι η στεγνή πέτρα ήχο νερού. Μόνο
Έχει σκιά στον κόκκινο τούτο βράχο,
(Έλα κάτω από το ίσκιο του κόκκινου βράχου),
Και θα σου δείξω κάτι διαφορετικό
Κι από τον ίσκιο σου το πρωί που δρασκελάει ξοπίσω σου
Κι από τον ίσκιο σου το βράδυ που ορθώνεται να σ’ ανταμώσει
Μέσα σε μια φούχτα σκόνη θα σου δείξω το φόβο. […] `
Μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Γιε του ανθρώπου,
Να πεις, ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
Μια στοίβα σπασμένες εικόνες, όπου χτυπάει ο ήλιος,
Και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο,
Ξι ο γρύλος ανακούφιση
Κι η στεγνή πέτρα ήχο νερού. Μόνο
Έχει σκιά στον κόκκινο τούτο βράχο,
(Έλα κάτω από το ίσκιο του κόκκινου βράχου),
Και θα σου δείξω κάτι διαφορετικό
Κι από τον ίσκιο σου το πρωί που δρασκελάει ξοπίσω σου
Κι από τον ίσκιο σου το βράδυ που ορθώνεται να σ’ ανταμώσει
Μέσα σε μια φούχτα σκόνη θα σου δείξω το φόβο. […] `
(απόσπαμα, Τόμας ΕΛΙΟΤ)
04 August 2009
"The Art of Doing Nothing" ή αλλιώς "Δεν κάνω τίποτα γιατί θέλω να Πετύχω"!
Όλοι μας χρειαζόμαστε ελεύθερο χρόνο, και όλοι μας έχουμε ανάγκη να ξεκουραζόμαστε από την εργασία.
Στην τελική, ακόμη και ο Κύριος αναπαύτηκε μετά τη Δημιουργία. «Αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα από όλο το Έργο που είχε δημιουργήσει" (Γένεσις 2:2).
Εκτός από τους λόγους ψυχικής και γενικότερης υγείας των διακοπών, υπάρχουν και σοβαροί λόγοι κερδοφορίας και αποτελεσματικότητας στη φιλοσοφία του «Να μην κάνω τίποτα»!
Για κοιτάξτε τα άρθρα αυτά:
The Value of Nothing
http://blog.vgroup.com/post/how-to-add-brand-value-by-doing-nothing/
No.1 Time Management Skill: Doing Nothing
Γενικά πάντως η καλύτερη ανάλυση είναι αυτή που ακολουθεί και αναλύει την αξία του να είναι κάποιος slacker (έτσι λέγεται ο φυγόπονος στο χωριό του Θέμη)
According to Webster's Dictionary, a slacker is "a person who shirks work or obligation." But lest we allow Webster's to be the be-all and end-all of the English language, urbandictionary.com has a different definition; "a person who chooses the path of least resistance." More, "a slacker is someone who, while being intelligent, doesn't really feel like doing anything." And even, "a nice person to chill with." Slackers, it's clear, have a knack for inertia and a way with "nothingness."
"Slacker" has been so potent a label that it's inspired two movies: "Slacker" in 1991, and "Slackers" in 2002. And while the word "slacker" brings to mind images of a flannel shirt-clad Ethan Hawke, brooding his way through "Reality Bites," there's actually a long history behind the surly pose of the disaffected 20-something.
Sarah Dunn, author of the "Official Slacker Handbook," notes that, "a lot has been said about the slacker's trademark indolence, but the point must be made that deliberately opting out of socially-recognized forms of activity isn't the same thing as stumbling into inaction." In other words, Dunn argues, slacking off isn't just laziness--it's pointed laziness with a philosophical basis.
In Europe, the average vacation time is 5 weeks per year. Ιn North America, it’s 2 weeks, and even that is stretching it. I know people that even when they are on vacation, they still carry around their laptop and cell phone, and are never truly disconnected from their work. You see, real time off means that it’s time to focus on yourself. A few weeks ago, I went up north to a cottage with a friend and for the whole day, I did not turn on my cell phone or checked emails. That’s one of my most important rules for vacation time, whether I leave 1 week or 1 day. I disconnect myself completely from work and every day life. So imagine, with very little vacation time we already have compared with the rest of the world, we still pollute this very little time with such things that do not belong on a vacation. Do yourself a favor and next time you take some time off, do not use your phone or a computer. Only then can you truly take full advantage of your time off.
You have to learn to put yourself first. This is why taking adequate time away from your routine is so crucial. Most people do not meditate or relax in any way throughout the whole year. So their vacation time is truly the last bastion of relaxation they have. Taking good care of your mental psyche includes having the initiative of giving yourself the proper time to relax and unwind. Clearing your mind is not only good for reducing all the stress that you accumulate during everyday life, but it is also useful in terms of taking a step back and re-assessing what you are doing and what direction you are undertaking.
I can tell you that a lot of creative ideas came to me while I was vacationing. Once you “take out the trash” mentally, and have a clean slate to think on, you will be amazed at the ideas and creativity that comes out. Usually, during your routine, you have so many things to think about that there is just simply no time nor room for out-of-the-box thinking. Looking from a different angle or perspective can really open your eyes to things you may have never thought about before.
These days, some of our most famous thinkers would be considered slackers. After all, Thoreau lived comfortably at Walden while only working six weeks a year and Descartes devised Cartesian geometry while hanging around the streets of Holland. And though "slacker" is often considered an insult or an accusation, some choose to reclaim the term as a sign of creativity and resourcefulness.
As Winnie the Pooh once said, "Don't underestimate the value of Doing Nothing."
Κοινώς, τεμπελιάστε άφοβα!
Καλές βουτίες!
Subscribe to:
Posts (Atom)